לָבָן Lâbân (H3837)

Laban, ein Mesopotamier; auch ein Ort in der Wüste

Laban = „weiß“ n pr m 1) Sohn Bethuels, Bruder Rebekkas und Vater Leas und Rachels n pr loc 2) ein Wüstenlager der Israeliten

derselbe wie לָבָן (H3836);